مازيار ميري از همان فيلم نخست قطعه ناتمام در انتخاب بازيگرها با دقت و وسواس عمل كرد. او در قطعه‌ناتمام از بازيگر شناخته شده‌اي استفاده نكرد و به آهستگي آغاز حضور ستاره‌ها در فيلم‌هاي او بود.
حالا فيلم به فيلم اين چهره‌ها پررنگ‌تر مي‌شدند، بازي‌هاي خوبي را از ايشان شاهد بوديم و كارگرداني و شخصيت‌پردازي آثار او سير‌صعودي و قوام بهتري يافته بود تا رسيد به سعادت آباد كه گل سرسبد بازي بازيگرهاي آثار اوست. شايد حتي گل‌سرسبد بازي برخي از بازيگرهاي فيلم!
ميري در به آهستگي از محمد رضا فروتن براي نخستين بار در نقشي متفاوت كه وي را به طور كامل از آن چه تاكنون ديده بوديم، متمايز مي‌كرد بهره برد و بازي‌هاي خوبي از حسن پور شيرازي و نيلوفر خوش‌خلق به تصوير كشيد .او در پاداش سكوت بازي‌هاي ماندگاري از پرويز پرستويي، رضا كيانيان و مهتاب كرامتي را به سالن‌هاي سينما آورد و حتي پس از سال‌ها بازي جعفروالي دوباره ديده شد.
از كتاب قانون او شيوه‌اش در انتخاب بازيگرهاي اصلي را شكل تازه‌اي بخشيد. جدا از نگاه او به توانايي بازيگرها، گويي توجه بيشتري به گذشته ايشان و قالب‌هاي امتحان پس داده آن‌ها كرده بود و البته اين به معناي استفاده كليشه‌اي از ايشان نبود. در واقع با نقش تازه و بسط اين كليشه، چهره‌هاي تازه‌اي از ستاره‌ها ضبط و نقش آن‌ها نزد تماشا‌گر باور پذيرتر شد. حضور پرويز پرستويي در فيلم، ياد آور بازي‌هاي كمدي خوبش نظير ليلي‌با‌من‌است بود و بازي او در چند تيپ كوتاه، از توانايي او در ايفاي نقش‌هاي متفاوت گذشته مي‌آمد. حتي بازي فريده سپاه منصور در نقش يك مادر غرغرو هم بازي فراموش نشدني‌اش در مهمان مامان را به خاطر مي‌آورد و نگار جواهريان كه باز به زيبايي، چهره يك دختر معصوم را به تصوير كشيد.
جدا از بازي‌هاي موفق و تازة اين نقش‌هاي آشنا، ميري بازي جذابي از دو بازيگر نيز در اين فيلم ارائه داد. دارين‌حمسه و داوود فتحعلي بيگي كه بدون شك سينما‌ي ايران طي اين سال‌ها از وجود چنين بازيگر توانايي با سابقه تئاتريش بهره چنداني نبرد.
اما سعادت آباد جدا از كلكسيوني از بازيگرهاي مطرح و توانا، بازي‌هاي به ياد ماندني از بازيگرها را بر اساس همان الگو به نمايش گذاشته است.
نخست بايد يادي كرد از حسين ياري كه بدون شك يكي از بهترين بازي‌هاي كارنامه سينمايي‌اش (‌وشايد بهترينش) را به اجرا در آورده و بسيار متفاوت از گذشته است.
اين تازگي بازي ياري در نقش بهرام‌ را در ابتدا اشاره كردم تا تاًكيد كنم استفاده از چهره شناخته شده ديگر بازيگرها در اين فيلم كه شكل تازه‌اي از آن كليشه را ساخته‌اند، چيزي از ارزش‌هاي ايشان، كارگردان و فيلم نمي‌كاهد.
ليلا حاتمي ( ياسي) همان زن وفادار، مظلوم و پرتلاش، حامد بهداد (محسن) پسر پرانرژي، فعال و گاهي با حركت‌هاي عجيب و غريب، مهناز افشار( لاله) دختر پرشروشور هميشگي، امير آقايي(علي) با چهره جدي گذشته، هنگامه قاضياني(تهمينه) زن توداري كه مي‌خواهد روي پاي خودش بايستد و مينا ساداتي(مينا) كه با همان نقش عيار 14 باز مي‌خواهد در نقش همسر دوم انجام وظيفه ‌كند! همة اين نقش‌ها و كاركردشان در فيلم شايد تكرار چهرة اين بازيگرها باشد اما هريك با چيزهايي كه نقش، كارگردان و خودشان به آن افزوده‌اند چيزي ديگري از آب در آمده‌اند.
حامد بهداد با شيريني كه به نقش افزوده شده يكي از دوست داشتني ترين بهدادهاي سينما است! حضور محسن و بقيه باعث شده احساس نكنيم بيش از نود دقيقه از فيلم را تنها در يك آپارتمان گذرانده‌ايم. يا ليلا حاتمي كه با بازي گرمش نقش زني از خود گذشته را بازي مي‌كند. ياسي در نقش محوري، بازي را درميانه ميدان به خوبي در دست دارد! و مهناز افشار كه چه زيبا چهرة زن احساساتي را ترسيم كرده است.
و ويژگي فيلم و اين نگاه چند وجهي به عشق و روابط خانوادگي را همين بازيگرها جان ماندگاري بخشيده‌‌اند. يكي علاقه ديوانه‌وار دكتر( با تاًكيد بر بازي امير آقايي) به لاله كه متعصبانه نمي‌خواهد او را از دست بدهد و همين ترس همسر و دوري او سبب سردي پيوندشان شده. دومي رابطه در آستانه فروپاشي بهرام و تهمينه كه قصد جدايي دارند و بهرام هنوز سر در عشقي قديمي دارد و بعدي رابطه زناشويي ياسي و محسن كه به رغم تلاش در برپايي جشن و حفظ زندگي از سوي زن، شوهرش حواسي در زندگي ديگري دارد.
ميري با اين مجموعه، اين تلاطم‌هاي اجتماعي را شرح داده. كه البته نمي‌دانيم چرا حتي يك زندگي، يك عشق، درست سرجاي خودش نيست، چرا اين قدر سياه، خلاصه كه قطعه ناتمامي است اين سعادت آباد ، فيلم زيباي مازيار ميري!

سلام من آپم یه سری بیا ضرر نمی کنی

نظر یادت نره

فیلمی خوش ساخت با بازیگرانی توانا که هرکدام به اندازه شخصیت پردازی شده بودند .نه کم نه زیاد.

فقط یه کمی تو استفاده از موسیقی خوانندگان جور واجور زیاده روی شده بود به گمونم