عروس آتش در انتهاي دهه هفتـاد، بازيگري را به سينماي ايـران معرفي كـرد كه خاطره بازي‌هاي فراموش نشدني‌اش در دهه بعد ماندگار شـد و در حالـي كه همـان سال جايي گفته بود برايش اولويت ندارد در دهه 80 پديده شود يا در دهه 90، خيلي زود به پديده بازيگري سينمايي ايـران تبديل شد.
او حالا با حضورش در آثار برتر سينماي ايـران مورد تحسين مردم، داوران جشنواره‌ها و منتقدان قرار گرفته بود.
نقطه‌ آغاز بازيگري، با كارگردانـي بزرگ و فيلم‌نامه و نقشي درخشـان مي‌توانـد شانسـي براي يك بازيگر به حساب آيـد و ادامه حيات حضور او در سينما را رقم بزنـد و حميـد فرخ‌نژاد با درخششي خيـره كننـده به عنوان بازيگري ناشناخته در بي ترديد بهترين اثر خسرو سينايي خود را در سينماي ايـران تثبيت كـرد.
او نقش يك جنوبي عرب زبان را كه پايبند به اصول و سنت عشيـره است را به شكلي بازي كرد كه مشابـه آن را در سينماي ايـران به خاطر نمي‌آوريم.
فرخ‌نژاد نقش را گاهـي چنان با ظرافت به شيريني آميخت كه توانست حس همدلي تماشاگـر را با خود همـراه كنـد و در جاهايي مي‌شد انتقاد او از برخي سنت‌ها را نيـز در چهره‌اش ديـد.
فرخ‌نژاد پس از اين فيلم‌ تنهـا اثـر بلندش سفر سرخ را با مضمون سينمايي جنگ كارگردانـي كـرد كه پس از يك دهه هنوز به نمايش عمومي در نيامده‌ است. شايد نمايش به موقع اين فيلم كارنامه سينمايي او را در دهه هشتـاد، به دو بخش "بازي‌ها و كارگردانـي‌ها " تقسيم مي‌كرد!
كارنامه بازيگري او در دهة هشتـاد با حضور در آثار فيلم‌سازان مطرح تداوم يافت و همان‌طور كه پس از عروس آتش گفته بود دوست دارد براي كارگردانان عميق و متفكر بازي كند (گفت‌و‌گو با عليرضا معتمدي، ماهنامه فيلم، 256) به خواسته‌اش جامه عمل پوشاند. به هر حال خوش‌شانس هم بـود كه توانايي‌هايش بيشتر ديده شد.
اگرچه به نظر مي‌رسد او در ارتفاع‌پست در نقش رباينده هواپيمـا با توجه به جنوبي بودن اين شخصيت انتخاب شد اما به خوبي از پس تفكيك لهجه يك عرب زبان در فيلم اول و جنوبي كه اين‌جا عرب نبود برآمد و توانست رگه‌هاي بيشتري از طنازي را به بازي بگيرد و فاصله‌اي در بازي اين دو شخصيت ايجاد كند. ادامـه همكاري فرخ‌نژاد با ابراهيم حاتمي‌كيـا در به رنگ ارغوان (1382) به بازي‌هاي خوبش افزود.
اكران ديرهنگام اين فيلم پس از سال‌ها، اين‌بار به ادامة حضور وي در سينما لطمه‌اي نزد، چراكه در سال هشتادوچهار باز با چهارشنبـه‌سوري خود را در اوج ديـد.
فرخ‌نژاد در چهارشنبـه‌سـوري نقش مردي كه مورد سوء‌ظـن همسرش قرار دارد را به گونـه‌اي بازي كرد كه سوء‌ظـن از چهره‌اش مي‌باريـد!
يكي ديگـر از بازي‌هاي خوب او در طبل‌بزرگ‌ زيرپاي‌چپ در نقش يك بسيجي بود كه جايزه جشنواره مسكو را دريافت كرد.
فرخ‌نژاد يكي از معدود بازيگرهاي توانايي‌است كه نقش جدي و كمـدي را بسيـار باورپذير اجـرا مي‌كنـد، به سختی‌ مي‌توان پذيرفت و ـ حتي به ياد آورد ـ بازيگر فيلم آتشكـار با آن نقش مفرح همـان "فرحان" عروس‌آتش است!
يك بازي خوب ديده نشـده از او مانـده كه نقش زنداني محكوم به اعـدام را كم ديالوگ اما بسيـار تأثيرگذار در فيلم ارزشمند پوستـه (مصطفي‌آل‌احمـد، 1387) بازي كرده كه متأسفانـه جز اكرانـي محدود در جشنوارة فجر هنوز به نمايش عمومي در نيامده است.
او حتـي در فيلم‌هاي كم‌اهميت‌ترش ماننـد صحنه‌جـرم‌ورود‌ممنوع، حقيقت گم‌شـده و دموكراسي تو روز روشـن هم آن‌قـدر خوب به چشـم آمد كه تصوير بازي‌هاي پرقدرتش هنوز در ياد مانـده...
طـي اين‌سال‌ها هميشه دوست داشتم به عنوان يك همشهـري به حميد فرخ‌نژاد خسته نباشيـد بگويـم كه نامش در كنـار بزرگـان جنوبي سينماي ايـران ماندگار شد.
خستـه نباشيـد آقـاي فرخ‌نـژاد ...

عکس از ساتیار امامی

سلام. مطالبتون واقعا خیلی خوبن!همیشه دنبال میکنم.

بااجازه لینکتون کردم!