اكنون باز‌ اثر تازه‌اي از كيومرث پوراحمد... کارگردان محبوب و مورد علاقه‌ام كه تمام كارهايش را الويت بندي شده دوست دارم... همه فيلم‌ها، سريال‌ها و نوشته هايش! حتي آن اندکی را كه خيلي‌ها بر ضعيف بودنشان اتفاق نظر دارند!
حس و حال عجیبی در همه آن‌ها است كه دوست داشتني‌اشان مي‌كند.
وحالا او با نمايش خرده‌خانوم پا به ميدان گذاشته است. اثري كمدي موزيكال نوشته اصغر عبداللهي كه پور‌احمد يكي از فيلم‌هاي درخشانش به خاطر هانيه را با نوشته اي از او به خاطره‌ها سپرد.
خرده‌خانوم قصه فرار يكي از كنيزهاي ناصرالدين شاه با بازي خوب گلاب آدينه و خرده خانوم يكي از زنان جوان حرم‌سرا پس ازمرگ شاه است كه روايت دلنشيني را رقم زده‌اند.
پوراحمد كه در بسياري از فيلم ها و مجموعه هاي تلويزيوني‌اش مي شد رگه هايي از طنز وكمدي را يافت اين بار به طور كامل طنز و شوخي را با تاريخ  و قصه درآميخته است. شايد خرده‌خانوم اين جرات را به او بدهد كه روزي فيلمي سراسر كمدي بسازد.
اثر با بخش هایی از سريال سلطان صاحبقران ساخته علي حاتمي و ترور ناصرالدين شاه آغاز مي‌شود ... و چه آغاز زيبايي است براي پوراحمد كه براي نخستين بار از " تصوير" به "نمایش" آمده. گويي ا‌ز پرده سينما وسط صحنه تئاتر افتاده است! روايت نمايشی منظم و دقيق قصه هم به گونه اي است كه كات هاي تدوين سينما را به ياد مي آورد.
پوراحمد در خرده‌خانوم كه موسيقي نقش بسياري در خلق آن داشته به يكي ديگر از علاقه‌ های خود روي آورده و آن استفاده نمايشي بيشتر از موسيقي در يكي از كارهايش است. و اين به خرده‌خانوم جذابيت افزونتری بخشيده است.
آن حس وحالي كه در آثار سينمايي و تلويزيوني پوراحمد شاهد بوديم را درخرده‌خانوم مي‌توان سراغ گرفت اما روشن است كه تسلط او برتمام اجزاء تصوير در سينما و تلويزيون را نمي توان در تئاتر به اجرا در آورد. البته مي‌شد كمي قصه را در بخش هاي پاياني خانه سرتيپ كوتاه تر كرد.

جدا از بازي هاي امير رضا وزيري در نقش سرتيپ وفرزين محدث در نقش مطرب و مليجك بايد يادي كرد از حضور پرقدرت فريدون محرابي در نقش ميرزا عبدالله با آن صدای گرم و بازی روانش.

خرده‌خانوم را نبايد از دست داد و می توان ساعتي را با پوراحمد خنديد، اما...
پوراحمد را پیش از آغاز نمايش در تماشاخانه ايرانشهر ديدم... گفتم فيلم بعدي را پس كي مي خواهيد شروع كنيد، داره دير ميشه ها!

درود بر جناب محمدیان عزیز.

من نمایش خرده خانوم را دیدم. یک سوال! اگر خانوم آدینه در این نمایش بازی نمیکردند این نمایش به کجا میرفت؟ کار آنقدر ضعیف بود که نمیدانم از کجایش باید گفت. بازی فرزین محدث در دو نقش کاملن زاید که حذف هر دو نقش کوچکترین خللی را بر بدنه نمایش ایجاد نمیکرد و بیشتر شبیه ادا و اصول های آنچنانی فیلم های کمدی سخیف بود نا امید کننده بود. در ضمن از یکی از دوستان نزدیک شنیدم با اعتراض خانوم آدینه خدا را شکر مقداری از بار طنز بیکران فرزین جان محدث کم شده و تازه کم شده بود اینگونه بود. سوالی دیگر! اگر نقش مطرب ها یا آن خانوم چاق(با عرض پوزش اسم ایشان خاطرم نیست) از نمایش حذف میشد چه اشکالی به وجود می آمد؟ بازیگر نقش میرزا عبدا.. که گویی صحنه نمایش را با مراسم دکلمه خوانی اشتباه گرفته بود و همواره جای دیالوگ، انگار شعری از مرحوم اخوان یا شاملو را دکلمه میکردند واقعن اعصاب خردکن بود. جا دارد اینجا از بازیگر خانومی که نقش صحنه گردان را ایفا کردند تقدیر کنم زیرا علیرغم نقش بدون دیالوگ و کمرنگ آنقدر کارش را جدی گرفته بود که واقعن تحسین برانگیز بود. بازی تیمسار هم خوب بود. ولی نمایشنامه انقدر اشکالات اساسی و ساختاری داشت که تنها باید دل خوش بود به بازی بانو آدینه. این کار واقعن برای من مخاطب از کیومرث پوراحمد قابل قبول نبود.